Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juli, 2012

De Herfst van mijn Jaren…

Nu mijn 75e verjaardag er aan zit te komen realiseer ik me dat ik daadwerkelijk in de Herfst van mijn Leven ben aangeland.  Mijmerend hierover terwijl ik in de Kringloopwinkel wat door de boeken neus, vind ik dit heel bijzondere boekje.

   Het verhaal is gebaseerd op een Athabascan Indian legende die van generatie op generatie door moeders aan     dochters wordt doorgegeven en zich afspeelt in de regio van  de Yukon Rivier in Alaska.

Een Nomadenvolk – the Gwich’in People – voelt zich genoodzaakt twee oude vrouwen “The Old Ones” achter te laten omdat ze niet meer instaat zijn hen in de strenge winter waarin ze verkeren nog te voeden aangezien de groep in zijn totaliteit  aan het verhongeren is.  Ch’idzigyaak en Sa’ (80 en 75 jaar oud) zijn in shock en erg boos zo in de steek gelaten te worden.  Maar na een paar dagen nemen ze een besluit. Het besluit om te overleven.

Hun motto : “Let us die trying”   ofwel : Laten we in ieder geval strijdend ten ondergaan.

Wat er dan volgt is een onwaarschijnlijk verhaal van moed, wilskracht, overlevingsdrang en doorzettingsvermogen.  Vertrouwend op hun ervaring en intuitie gaan ze opweg naar een plaats die ze zich herinneren uit hun vroeger jaren waar veel wild en vis aanwezig is. Ze prepareren zich zo goed als ze kunnen op hun tocht en gaan opweg op snowshoes en hun voorraden achter zich aantrekkend gepakt in rendierhuiden als slee.

Bezig met sneeuwschoenen maken

Onvoorstelbaar is het wat deze twee aan ontbering moeten doorstaan in de poolnacht met zeer lage temperaturen,levend van het vangen van af en toe een konijn of een eekhoorntje.

De tocht duurt meer dan twee weken maar ze halen het. Daar treffen ze nog restanten aan van een oud kamp wat hen helpt die winter goed door te komen.  De zomer breekt aan en die moet gebruikt worden om voorraden aan te leggen voor de volgende winter. Wat daarvoor nodig is tart ook iedere beschrijving, maar in het proces wordt hun fysieke contitie aanzienlijk beter het geloof in henzelf en de trots dat het hen gelukt is geeft ze een enorme mentale kracht.

De plaats van bestemming !

The People echter vergaat het slecht. Ze zweven op de rand van verhongering. Het  schuldgevoel en verdriet om het achterlaten van The Two heeft het moraal zwaar aangetast en uiteindelijk wordt besloten naar hen opzoek te gaan in de hoop dat zij het hebben overleefd. De Trackers van The People vinden ze uiteindelijk en onder strenge voorwaarden staan The Old Ones de Groep toe op deze plek neer te strijken. De Groep overleeft dankzij de grote extra voedselvoorraden die de twee vrouwen die zomer hebben aangelegd.

De lessen van The People : Geloof in de Wijsheid, het Geduld en de Ervaring van The Old Ones in plaats van ze af te schrijven..

Mijn gedachten ?  Dank je Old Ones voor de Hoop en Inspiratie die je me geven hebt en ik beloof je :

I will die trying   en  zal – net als jullie – die a happy old women!

net zoals jullie verhaal eindigd.

Advertenties

Read Full Post »