Feeds:
Berichten
Reacties

Het was volhouden en soms ook emotioneel afzien. Maar hij is af. Een onderneming – pelgrimstocht ook – die ik  best wel onderschat heb. Maar  terug  was nooit een optie.

Dit is hem      www.kolymakennels.com   Ga maar kijken ! We zijn best trots !

P1040037Jeff Saward

Dank je Jeff dat je deze pelgrimstocht met me hebt  willen volbrengen.De fascinerende schoonheid van jouw website Labyrinthos is er duidelijk in terug te vinden.

Marjoleine de Klerk 

P1040075Onze donderdagavonden spagetti, twee uur les en werk om alles goed richting Jeff te krijgen… meis… ik heb het in een gouden lijstje! .. wordt vervolgd hoop ik.

   

                

En de Champagne deed een nieuw project geboren worden.. samen met Kimberly Saward…

                P1040071

 

De plastic dozen kunnen naar de garage. P1040035

 

Gaat er nog iets gebeuren met de vele verhalen die ik de honden schreef?

Geen idee…

Er zijn perioden in het leven waarin je toestaat dat je leven uit je handen genomen lijkt te worden.

Je gedachtengoed, je manier van denken, je spirituele insteek… je lijkt er geen greep meer op te hebben. FaceBook kan daarin één van de boosdoeners zijn met de zo vaak verdrietige, onzinnige en teleurstellende berichten of reacties..

Buren misschien. Vriendschappen die dat niet lijken te zijn.

Dan moet er een moment komen dat je tegen jezelf zegt :

“Wacht even, hier moet iets veranderen, iets gebeuren. Nu!”.

Dus terug naar de stoel van vader, zusje Nens kussentjes, moeders nachtkastje Grootmoeder Mona’s boekenkastje,

.. mijn meditatie plek .. het is te lang geleden….

..reflexie

Waar ik mijn Rune voor de dag zal vinden..

rune harvest ingekort

mijn Labyrinth Wisdom Card’s  bemoediging,

yourself voorkant

                                                                      de glimlach van mijn elfje

lily voorkant

P1030799weer labyrinten lopen

Dat gaat lukken.

Tourist Plannen…

Na mijn Hunnebedden tochten in Overijsel en Drente, tijd voor nieuwe plannen. Onze kastelen. Alles wat nodig is ? mijn auto met Sarah&mandje&eten, mijn slaapzak&Tandeborstel, mijn TomTom die me hopelijk de goede kant op stuurt en een open oog houden voor labyrinten natuurlijk!

Deze gids gaat goed helpen

Deze gids gaat goed helpen

Kasteel Doorn

Kasteel Doorn

We beginnen met Kasteel Doorn waar Wilhelm II door Koningin Wilhelmina onderdak werd verleend nadat hij was afgezet als Keizer na het verlies van WW1, waar hij de schuld van kreeg

Terug in de tijd…

het is zover…
http://www.kolymakennels.com – copyright 2011 – E.O. van Lierop – website by Labyrinthos.

Meer dan 30 jaar heb ik 4 grote plastic dozen waarin foto’s, dia’s en films van mijn Siberian Husky sledehondenleven met iedere verhuizing meesleept en kwamen ze weer onder mijn bed terecht met de gedachte : “Daar moet ik iets mee, ik weet het… want als ik omval gaat dit hele archief zoals het allemaal begon in Centraal Europa en zoals ik het in mijn hoofd en in deze dozen heb zitten, verloren. Maar hoe ? En wanneer dan ?”

Het digitale tijdperk waarin wij nu allemaal terecht zijn gekomen maakte het ineens een reeël project.

Mijn betrokkenheid en kennismaking met het labyrint  deed mij de ideale webmaster vinden in…

……Jeff Saward die het opgang bracht

metJeff

…en we samen uiteindelijk uitkwamen op datgene wat je nu ziet. Een tijdsbeeld van hoe we met zijn allen opweg gegaan zijn toen. Hoe het allemaal begonnen is.

Ondertussen kwamen al die dozen eindelijk onder mijn bed tevoorschijn. Gingen de deksels eraf en werden de mouwen vol goede moed opgestroopt…

files                                              ” ..wat heb ik nou eigenlijk allemaal en hoe krijg ik dat voor Jeff georganiseerd?”

Komt het ooit af ? Geen idee.   Zal het compleet zijn ? Ben bang van niet want mijn archief is niet compleet.  Zal ik iemand vergeten ? Daar maak ik me best wel zorgen over.

Weet je wat ? ik ga gewoon stug door. Tot ik omval en naar die plek vertrek waar ik allen die me lief zijn en zijn geweest, weer tegen zal komen..

Wat me aan de gang zal houden ..

..zijn al mijn honden waar ik zoveel van gehouden heb..

Els1

 

En Marjoleine de Klerk die de donderdagavonden langs komt voor mijn digitale lessen. Zonder haar gaat het echt helemaal niet lukken.marjoleine

De Herfst van mijn Jaren…

Nu mijn 75e verjaardag er aan zit te komen realiseer ik me dat ik daadwerkelijk in de Herfst van mijn Leven ben aangeland.  Mijmerend hierover terwijl ik in de Kringloopwinkel wat door de boeken neus, vind ik dit heel bijzondere boekje.

   Het verhaal is gebaseerd op een Athabascan Indian legende die van generatie op generatie door moeders aan     dochters wordt doorgegeven en zich afspeelt in de regio van  de Yukon Rivier in Alaska.

Een Nomadenvolk – the Gwich’in People – voelt zich genoodzaakt twee oude vrouwen “The Old Ones” achter te laten omdat ze niet meer instaat zijn hen in de strenge winter waarin ze verkeren nog te voeden aangezien de groep in zijn totaliteit  aan het verhongeren is.  Ch’idzigyaak en Sa’ (80 en 75 jaar oud) zijn in shock en erg boos zo in de steek gelaten te worden.  Maar na een paar dagen nemen ze een besluit. Het besluit om te overleven.

Hun motto : “Let us die trying”   ofwel : Laten we in ieder geval strijdend ten ondergaan.

Wat er dan volgt is een onwaarschijnlijk verhaal van moed, wilskracht, overlevingsdrang en doorzettingsvermogen.  Vertrouwend op hun ervaring en intuitie gaan ze opweg naar een plaats die ze zich herinneren uit hun vroeger jaren waar veel wild en vis aanwezig is. Ze prepareren zich zo goed als ze kunnen op hun tocht en gaan opweg op snowshoes en hun voorraden achter zich aantrekkend gepakt in rendierhuiden als slee.

Bezig met sneeuwschoenen maken

Onvoorstelbaar is het wat deze twee aan ontbering moeten doorstaan in de poolnacht met zeer lage temperaturen,levend van het vangen van af en toe een konijn of een eekhoorntje.

De tocht duurt meer dan twee weken maar ze halen het. Daar treffen ze nog restanten aan van een oud kamp wat hen helpt die winter goed door te komen.  De zomer breekt aan en die moet gebruikt worden om voorraden aan te leggen voor de volgende winter. Wat daarvoor nodig is tart ook iedere beschrijving, maar in het proces wordt hun fysieke contitie aanzienlijk beter het geloof in henzelf en de trots dat het hen gelukt is geeft ze een enorme mentale kracht.

De plaats van bestemming !

The People echter vergaat het slecht. Ze zweven op de rand van verhongering. Het  schuldgevoel en verdriet om het achterlaten van The Two heeft het moraal zwaar aangetast en uiteindelijk wordt besloten naar hen opzoek te gaan in de hoop dat zij het hebben overleefd. De Trackers van The People vinden ze uiteindelijk en onder strenge voorwaarden staan The Old Ones de Groep toe op deze plek neer te strijken. De Groep overleeft dankzij de grote extra voedselvoorraden die de twee vrouwen die zomer hebben aangelegd.

De lessen van The People : Geloof in de Wijsheid, het Geduld en de Ervaring van The Old Ones in plaats van ze af te schrijven..

Mijn gedachten ?  Dank je Old Ones voor de Hoop en Inspiratie die je me geven hebt en ik beloof je :

I will die trying   en  zal – net als jullie – die a happy old women!

net zoals jullie verhaal eindigd.

Op naar Tolkien Country

Natuurlijk gaan we naar de andere kant van onze aardbol om onze familie en vrienden weer te zien. Het is lang genoeg geleden.

Hier moet hij wonen

Maar ik ga zeker Sam opzoeken in Hobbiton. De hele Lord of the Rings Saga heeft zich daar immers afgespeeld ?

Saphirah zal Firnjen wel missen!

En Eragon en Saphira zal ik er ook tegenkomen.

Waar anders dan in Nieuw Zeeland kunnen ze rustig de kleine draakjes grootbrengen nu ze Alagaësia voorgoed verlaten hebben ?

En zal ik labyrinten kunnen vinden ? Vast wel en anders maak ik er toch zelf een?Zo moeilijk is dat echt niet.

En de Siberian Huskies dan ?Die zijn er ook en ik ga ze opzoeken.

Ch. Alaskans Babiche of Anadyr

Hier is onze Babiche..  Showen deed hij zichzelf. Een feest. En hij heeft me altijd veilig thuisgebracht.Rebekka Heuvelrug Loge nr. 47

…hopelijk zal ik er een I.O.O.F. “Odd Fellows” Loge vinden waar ik – net als hier  thuis – met mijn Rebekkah zusjes  verbondenheid en reflexie kan ervaren en vinden. Facebook, email of gewone post.. ergens horen jullie wel iets van me.  

Als je binnen het digitale geweld van deze tijd een beetje bij wilt proberen te blijven heb je goede leraren nodig. Professioals.

Wobask

Nu ik mijn Siberian Husky Archief – wat eigenlijk het begin van het ras en de wedstrijdsport in Nederland en Europa bevat – digitaal wil vastleggen, moet er een website komen..

Die Professional Website Builder heb ik gevonden.

Aangezien ik foto’s, dia’s en films digitaal moet zien te maken, heb ik  een Professional gevonden die mij iedere week twee uur les komt geven en mij met huiswerk achterlaat.

Red

Omdat ik af en toe het WordPress Weblog verhaal wat kwijt ben, heb ik ook daarvoor een Professional gevonden die me weer op weg helpt en me nieuwe dingen en mogelijkheden laat zien.

Allemaal goede maatjes van me. How lucky can you get ?

In dit hele proces kom ik natuurlijk al mijn Husky smoeltjes weer tegen… en de daaraan verbonden herinneringen.

Babiche

Liberty & Emily

 

 

 

 

Stukjes van mijn ziel.  Allemaal.

 


TOCH WEL BIJZONDER…

Zomaar een meisjesklas.

We hebben samen in 1957 einexamen gedaan op een heel bijzondere school.  We hebben elkaar nooit uit het oog verloren. De tien van ons. Altijd contact gehouden. En ergens in die jaren besloten gewoon weer op schoolreisje te gaan samen.  Ieder op zijn beurt verzint wat.

Ik nam de meiden mee naar Kasteeltje Sypestein in Nieuw Loosdrecht.

Er ligt een enig doolhofje, echt niet makkelijk.

Dan moet je die kant op  ………………. >

< .. en dit bijzondere hek

En binnen hing deze prent van een  bijzonder labyrint patroon.

We verheugen ons al op volgend jaar !

Je zegt het vaak genoeg in gedachten :    “Dank Je Wel”.  Op 4 mei   om 8 uur     s’ avonds.   Wanneer je oorlogsbeelden voorbij ziet komen op televisie misschien.  Als het 6 juni wordt.

Maar uiteindelijk moet je er toch een keer naartoe om op die stranden zèlf van Utah, Omaha, Gold, Juno en Sword opnieuw dat “Dank je Wel”   dáár hardop uit te spreken.  Met je blote voeten in dat zand waar het allemaal gebeurd is.  Die gigantische vloot, die jonge mensen die met zijn duizenden en duizenden kwamen.  Hun moed.. hun angst… hun leven…

En dus niet bang zijn voor je eigen nachtmerries die er opnieuw zullen zijn.  De weemoed om al die levens die niet geleefd zijn geworden….

Vanachter die horizon kwamen ze..  klein mensenkind… voor jou .

Omahabeach Omaha Beach

Op de prachtige begraafplaats van de Amerikanen bij Omaha Beach loop je in gedachten tussen al die jonge mensen door.  Je leest namen.  Je zie hoe oud .. hoe jong ze waren.  Davidssterren er tussen.

“Here rests our Honoured Comrade in Arms. His name known only to God”. Ook bij hem laat je een dennenappeltje achter.   Je hand rust even op zijn kruisje en je “Dank je Wel” verlaat je ziel.

Toch ook naar de begraafplaats van de Duitse gevallenen.  16 .. 17 jaar soms nog.  Welke keuze hadden zij ? Wat moet er in hen zijn omgegaan toen ze die immense vloot aan de horizon zagen opdoemen die vroege morgen ?

De kathedraal van Chartres was donker. Het labyrint ontroerend mooi en oud.

Ik heb het gelopen… en na een uurtje nog een keer.

En toen – eindelijk – kwam de rust in mijn ziel.  Wist ik dat de nachtmerries niet meer terug zouden komen.

Ja, ik ben naar ze toe gegaan en de steentjes en schelpjes  van hun plekjes thuis in een mandje gelegd.   Een monumentje.

“Dank je dat je kwam. Voor mij. Zodat ik mijn leven in vrijheid en vrede heb mogen leven “.

Mijn Dank je Wel…




Kom, we gaan een weekje op de hei. In Drenthe. Om na te denken. Afstand te nemen van iets wat ik maar niet uit mijn systeem lijk te krijgen.Terug naar de basis. Naar mezelf. Geen TV, PC, krant en muziek. Lezen en hunebedden.  Met Saar. Dat is het plan.

Geboeid als ik ben door Labyrinten, Steencirkels en Staande Megalieten horen daar de hunebedden natuurlijk ook bij. Ons Erfgoed. Onze eigen geschiedenis.

De B&B  in Gieten is geboekt maar ik moet nog even langs het postkantoor annex boekwinkeltje in Baarn om een pakje af te geven. Zie een boek liggen Het Witte Leger. Tempelier voor de Eeuwigheid. Spannende titel. Weet je wat, ik neem het mee.

“Ga hiermee een weekje met jezelf in Drenthe zitten”, adviseert de schrijver.   “Ga met jezelf aan de gang. Sluit alle communicatie met de buitenwereld af. Ga terug naar binnen. Naar je binnenste zelf. Laat me je leren op je intuïtie te vertrouwen. En ervaar dan hoe synchroniciteit in je leven opgang zal gaan komen.  Volg het gedachtengoed van de Tempeliers. Dit is waar ze hun kracht aan ontleenden.” Nou vraag ik je ! Als ik het lees zit ik er al !

Hunebedden zijn indrukwekkend. Heftig ook wel. Zo oud. Zo onze eigen geschiedenis.

De grafheuvel velden daarentegen die je overal tegenkomt  hebben een serene rust. Mooi. Zacht.

Ben aan de gang gegaan. Opzoek naar die vierde  Dimensie zoals de schrijver in zijn tweede boek je laat zien. Jezelf inventariseren eigenlijk. Antwoorden  geven op al je “Waaroms”.

De energie die ik mee naar huis heb genomen verbaasd me nog steeds. De Plannen en Prioriteiten en- belangrijker nog – de motivatie en energie om ze te realiseren.  Nieuwe manieren van beleving. Hervonden structuren. Het geloof  in jezelf opnieuw  terugvinden.  Geloof waarvan je al zo lang weet dat dat Bergen verzet.

“Kijk naar mij Els”  hoor ik deze prachtige boom fluisteren “Blijf goed en stevig rechtop staan. Zoals ik. Met je voeten vast in de aarde. Zoals ik. Je bent beschadigd en dat zal weer gebeuren. Zoals ik. Je hebt en zult weer grote stenen op je pad ontmoeten. Zoals ik. Niets van aantrekken, dat doe ik ook niet..Blijven staan en je armen omhoog heffen. Naar de hemel. Het leven is van jou en van mij. Nu”.

En dat heb ik gedaan.  Samen met hem. Mijn vriend voor het leven.

Vond ik nog een piepklein labyrintje op een poster van een beeldhouwer in een verborgen hoekje van het museum.  Toeval ? Bestaat dat eigenlijk wel ?

Volgend jaar maart gaan we weer. Op een andere hei. Dat is zeker.

Ter info : http://www.nextcompany.nl en http://www.hanspeterroel.nl

Daar vind je er meer over.